Aktualności

XII Niedziela Zwykła – Rok B, 23 czerwca 2024 r.


EWANGELIA Z XII NIEDZIELI ZWYKŁEJ, ROK B

Jezus ucisza burzę

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!» Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: «Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

Oto słowo Pańskie.

Mk 4, 35-41

Komentarz do Ewangelii 

Kim jest Jezus?

Kiedy uczniowie zobaczyli wielki znak – cud uciszenia burzy na jeziorze, ogarnęło ich przerażenie. Praca rybaków znad Jeziora Galilejskiego wiązała się z ryzykiem. Nigdy wcześniej jednak nie widzieli takiego zdarzenia. Przejście od gwałtownej burzy, której przelękli się doświadczeni rybacy, do głębokiej ciszy wprawiło ich w zdumienie i napełniło strachem. Kto z nas zareagowałby inaczej? I to wszystko po wypowiedzeniu przez Jezusa dwóch poleceń: „Milcz! Ucisz się!”. Skądinąd ciekawe jest to, że podobnymi słowami Jezus posługiwał się przy wypędzaniu złych duchów. Sytuacja zaskoczenia i przerażenia prowadzi do zasadniczego pytania wobec Jezusa działającego z taką mocą: „Kim On właściwie jest?”. Papież Benedykt XVI stwierdził, że to jest podstawowe pytanie Kościoła wobec osoby Jezusa. Kościół, czyli wspólnota uczniów, znajduje na to pytanie odpowiedź. Wybrzmiewa ona w różny sposób w każdej z czterech Ewangelii: Jezus jest obiecanym Mesjaszem, Synem Bożym, który miał przyjść na świat, Dobrym Samarytaninem ludzkości, Słowem, które stało się ciałem – naszym Panem i Zbawicielem.

Panie Jezu, wierzę, że jesteś przy mnie nawet wtedy, kiedy doświadczam trudnych sytuacji. Ty jesteś Panem, który potrafi ocalić z największych zagrożeń. Proszę Cię, nie opuszczaj mnie nigdy. Amen.

Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2024, o. Andrzej Kiejza OFMCap, Edycja Świętego Pawła


Patron tygodnia –  26 czerwca

Święci męczennicy Jan i Paweł

Jan i Paweł byli braćmi. Zajmowali wysokie stanowiska na dworze Konstantyny, córki cesarza Konstantyna Wielkiego. Potem zajmowali znaczące stanowiska w wojsku rzymskim. Wreszcie jako senatorowie rzymscy zamieszkali w pałacu na wzgórzu Celio w Rzymie. Kiedy wybuchło prześladowanie chrześcijan, cesarz Julian Apostata zaprosił obu braci na swój dwór. Odmówili, by w ten sposób wyrazić swoją dezaprobatę dla edyktów prześladowczych cesarza. Władca zemścił się w ten sposób, że przysłał do ich dworu swojego namiestnika, Terencjana, aby wymusił na nich złożenie ofiary z kadzidła najwyższemu bóstwu rzymskiemu, Jowiszowi. Kiedy zaś ci stanowczo odmówili, kazał ich potajemnie zgładzić w nocy 26 czerwca 362 r. w ich własnym domu, by nie było rozgłosu.

W 398 roku senator rzymski, Bizante, i jego syn Pammachiusz, wznieśli na miejscu męczeństwa obu braci bazylikę. Zdewastowana przez Alaryka, dowódcę Wandalów w 410 roku, została na nowo odbudowana. Uszkodzona poważnie przez trzęsienie ziemi, jakie nawiedziło Rzym za papieża św. Leona I Wielkiego (442), i znowu odbudowana, uległa zniszczeniu przy najeździe na Rzym króla Normanów, Roberta Guiskarda (1084). Za panowania papieża Paschalisa II (1099-1118) kardynał Teobald dźwignął bazylikę z ruin i pięknie ją przyozdobił. Stale upiększana, doczekała się dzisiejszego, bogatego wystroju (marmury, rzeźby, drogocenne obrazy) w latach 1715-1718 przez kardynała Fabrycjusza Paoluzzi. Prace archeologiczne finansowane przez kardynała Franciszka Spellmana, tytularnego włodarza tejże bazyliki przeprowadzone w latach 1949-1951, doprowadziły do odkrycia pierwotnej bazyliki z wieku IV i śladów domu świętych braci: Jana i Pawła.

W Wenecji także znajduje się kościół (obecnie ma tytuł bazyliki) pod wezwaniem braci męczenników, którego budowę rozpoczęto w 1234 r. dla nowego wówczas zakonu dominikanów.

Święci bracia męczennicy Jan i Paweł zażywali kiedyś tak wielkiej czci, że imiona ich znalazły się w kanonie Mszy świętej i do dzisiaj są w nim wymieniani.


Z nauczania pasterzy diecezji opolskiej

Wierzę w Kościół – katechezy o Domu Bożym dla nas cz. 83.

Zasadniczym celem politycznego zaangażowania chrześcijan jest przyczynianie się do wspólnego dobra, a przez to torowanie drogi Ewangelii i zapośredniczanie zbawienia (por. DA 14). Realizacja celu, jak podpowiada bł. Jan Paweł II, wymaga od wiernych dążenia do dobra wspólnego, obrony i promocji sprawiedliwości oraz kierowania się duchem służby (por. ChL 42). W obydwu tych podpowiedziach trzeba widzieć swoiste abecadło chrześcijańskiej aktywności politycznej.

Chrześcijanie są przede wszystkim odpowiedzialni za przenikanie życia politycznego duchem Ewangelii; ich zadaniem jest „wpisywać Boże prawo w życie ziemskiego miasta” (KDK 43). W tej służbie nie mogą ulegać pokusie walki o władzę ani szukać chwały czy własnej korzyści. Apostoł Paweł stwierdza jednoznacznie: „Miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie” (Ga 5,13). „Niech nikt nie szuka własnego dobra, lecz dobra bliźniego” (1 Kor 10,24). Dlatego przyjmując funkcję publiczną, chrześcijanin winien zwrócić uwagę na motywację jej przyjęcia, posiadane zdolności i kompetencje. Winien też obudzić w sobie gotowość do służby i zamiar realizowania funkcji w prawdzie, z odwagą i uczciwie.

Od strony prawnej zaangażowanie świeckich w życie publiczne nie jest działalnością Kościoła, lecz świeckim działaniem chrześcijan. Nie dokonuje się ono w imieniu Kościoła, nie jest też działaniem prawnie pojętej instytucji Kościoła i jako takie nie może być mu przypisywane. To znaczy, że wierni świeccy nie uczestniczą w życiu publicznym w imieniu Kościoła, lecz we własnym imieniu. Niemniej właśnie przez to ich działanie, jeśli wyrasta z chrześcijańskich impulsów i dokonuje się w duchu Ewangelii, Kościół jako społeczność wierzących staje się obecny i bardziej skuteczny  (por. KDK 76). Podejmując działalność polityczną, świeccy zapewniają Kościołowi w obszarach tylko im dostępnych możliwość bycia „solą ziemi” i „światłem dla świata”.

bp Andrzej Czaja


Program duszpasterski – materiały dla rodzin

3 grudnia 2023 roku w Kościele w Polsce rozpoczyna się nowy rok duszpasterski pod hasłem „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”.

W tym roku chcemy bliżej przyjrzeć się różnym powołaniom w Kościele, doświadczyć tego, że wszyscy jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni, że dzięki naszej różnorodności możemy się uzupełniać i wzajemnie sobie służyć tym, co każdy z nas otrzymał. Ufamy, że dzięki proponowanym materiałom każdy z nas na nowo odkryje swoje powołanie i charyzmaty, wyraźniej zobaczy jakie zadania i funkcje w Kościele wyznaczył Pan Bóg każdemu z nas. Odkryjemy swoją niepowtarzalność, a jednocześnie niezbędność w Bożym planie zbawienia.
„Materiały dla rodzin” Programu Duszpasterskiego Komisji Duszpasterstwa KEP są formą katechezy, przeznaczonej do indywidualnej/rodzinnej formacji świeckich. Rozważania przygotowane są na każdą niedzielę roku, zaś miesiące wyznaczają kolejne tematy rozważań.
Każda katecheza mieści się na jednej stronie i składa się z trzech części:

1) nauczania Kościoła – w tym roku fragmenty w dużej mierze pochodzą z dokumentów Soboru Watykańskiego II;

2) katechezy na dany temat;

3) zdań proponowanych dla rodzin, które mają poszerzyć prezentowany temat lub są propozycją praktycznego zastosowania przedstawionych treści.
Zapraszamy do aktywnej realizacji Programu Duszpasterskiego: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”.

ZAPRASZAMY DO ZAPOZNANIA SIĘ Z PRZYGOTOWANYMI MATERIAŁAMI KLIKAJĄC W PONIŻSZE PLIKI:

grudzień 2023 – Kościół jest Wspólnotą

03.12.2023 – Skąd wziął się Kościół

10.12.2023 – Trójca Święta źródłem i wzorem dla Kościoła

17.12.2023 – Idziemy wspólnie. Duch Święty działa w Kościele

24.12.2023 – Katolik na miarę XXI wieku

31.12.2023 – Aby wybierać mądrze… O rozeznawaniu w Kościele

styczeń 2024 – Przez chrzest wchodzę do Kościoła

07.01.2024 – Przez chrzest staję się Dzieckiem Boga

14.01.2024 – Jestem znakiem dla świata. Tożsamość chrześcijanina

21.01.2024 – Moje przywileje wynikające z chrztu

28.01.2024 – Moje obowiązki wynikające z chrztu

luty 2024 – Włączam się w życie Boże

04.02.2024 – Piszę do Ciebie list…

11.02.2024 – Źródło życia w radości

18.02.2024 – Listwa zasilająca

25.02.2024 – Kto jest właścicielem tego ogrodu

marzec 2024 – Rok Liturgiczny buduje wspólnotę

03.03.2024 – Adwent

10.03.2024 – Boże Narodzenie

17.03.2024 – Wielki Post

24.03.2024 – Wielkanoc

31.03.2024 – Czas w ciągu roku

kwiecień 2024 – Kapłani we wspólnocie Kościoła

07.04.2024 – Upodobnienie się do Chrystusa w miłości pasterskiej

14.04.2024 – Głoszenie Słowa Bożego i sprawowanie sakramentów

21.04.2024 – Przynależność do Kościoła lokalnego

28.04.2024 – Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za powołania

maj 2024 – Zakony i osoby konsekrowane we wspólnocie Kościoła

05.05.2024 – Kim są osoby konsekrowane

12.05.2024 – Różnorodność charyzmatów zakonnych

19.05.2024 – Osoby konsekrowane w służbie Kościoła

26.05.2024 – Życie konsekrowane znakiem dla świata

czerwiec – Osoby świeckie we wspólnocie Kościoła

02.06.2024 – Kim są świeccy

09.06.2024 Odkrywam swoje powołanie i misję w Kościele

16.06.2024 – Żyję Ewangelią, służąc człowiekowi i społeczeństwu

23.06.2024 – Głoszę Ewangelię

30.06.2024 – Komplementarność powołań w Kościele


Na wesoło

– A co myśleli Adam i Ewa zobaczywszy przy bramie archanioła z mieczem?

– Jak sobie pójdzie, to wrócimy.


Tu możesz posłuchać piosenki religijne: