Aktualności

ZAPROSZENIE DO MODLITWY

NOWENNOWEJ ZA WSTAWIENNICTWEM ŚW. ANDRZEJA BOBOLI

W trosce o dobro Ojczyzny i spokój społeczny zapraszam wiernych Kościoła Katolickiego w Polsce oraz ludzi dobrej woli do wspólnej modlitwy za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli, patrona Polski, tuż przed 435. rocznicą jego urodzin. Prośmy Boga o narodowe porozumienie i pojednanie, o to, byśmy umieli pokojowo rozwiązywać wszystkie trudności, kierując się roztropnością, odpowiedzialnością za wspólne dobro i wzajemnym szacunkiem.

Proszę, aby od 21 do 29 listopada 2026 roku, w łączności z Sanktuarium Matki Bożej na Jasnej Górze, odmówić Apel Jasnogórski i dziesiątkę różańca, a następnie, o godz. 21.20 nowennę za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli.

Modląc się nowenną, odczytajmy intencję na dany dzień i odmówmy „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo” oraz modlitwę w intencji Ojczyzny, na przykład autorstwa ks. Piotra Skargi SJ. Zachęcam, aby modlić się wspólnie w kościołach, kaplicach, parafiach oraz w rodzinach. Jeśli nie będzie to możliwe, nowennę można odmówić indywidualnie w dowolnym momencie dnia.

Niech św. Andrzej Bobola wyprasza u Boga potrzebne łaski nam i naszej Ojczyźnie.

✠ Tadeusz Wojda SAC

Arcybiskup Metropolita Gdański

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

Jasna Góra, 17 listopada 2026 roku

Szczegółowe informacje na stronie: www.nowenna2120.pl


Dla małych i dużych – coś dla całej rodziny!

 


Niedziela Chrystusa Króla, Rok A – 22 listopada 2026


EWANGELIA Z NIEDZIELI CHRYSTUSA KRÓLA, ROK A

Chrystus będzie sądził z uczynków miłości

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie.
Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata!
Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”.
Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”
A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”.
Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!
Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”.
Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”
Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”.
I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

Oto słowo Pańskie.

Mt 25, 31-46

Komentarz do Ewangelii 

Aby Chrystus królował we wszystkim

Kiedy rozważamy przejmującą Ewangelię o sądzie ostatecznym, niejako automatycznie przypominają nam się słowa św. Jana od Krzyża: „pod wieczór naszego życia będziemy sądzeni z miłości”. Jezus przypomina nam, że On, stając się Człowiekiem, utożsamił się z każdym z nas. To bardzo ważne, aby często powracać do myśli, że Chrystus żyje w każdym człowieku. Nie chodzi jednak tylko o wzniosłe słowa, ale konkretne gesty. Miłość nie jest abstrakcyjna, lecz konkretna, i dlatego słynny mistrz duchowości – kard. Désiré-Joseph Mercier zachęcał, aby miłość okazywać, nie tylko karmiąc ubogich czy ubierając nagich, ale przyjmując – znosząc w duchu cierpliwej miłości innych ludzi. Jedna z jego zasad brzmi: „Miej upodobanie w chwaleniu braci, zwłaszcza tych, do których masz wrodzoną niechęć”. Jeśli uda nam się to osiągnąć, będzie to oznaczało, że Chrystusowa miłość króluje w naszym życiu.

Jezu! Ty pragniesz miłości konkretnej, a nie abstrakcyjnej. Naucz mnie cierpliwej miłości, która nie tylko daje bliźnim, ale i ich przyjmuje. Naucz mnie z dobrocią serca przyjmować każdego człowieka.

Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2026, ks. Jerzy Jastrzębski, Edycja Świętego Pawła


Patron tygodnia –  23 listopada

Św. Klemens I, papież i męczennik

Klemens I był trzecim następcą św. Piotra (po Linusie i Klecie), a więc czwartym papieżem. Kierował Kościołem w latach 88-97. Mamy niewiele wiadomości o jego życiu; pochodzą one ponadto z wielu tradycji chrześcijańskich. Był synem Faustyna, niewolnikiem pochodzenia żydowskiego. Miał go wyzwolić patrycjusz rzymski, Klemens. Przyszły papież z wdzięczności przybrał sobie jego imię. Według Tertuliana miał być ochrzczony i otrzymać święcenia kapłańskie z rąk Piotra Apostoła – prawdopodobnie znał także św. Pawła. Tradycja przypisuje mu autorstwo listu do chrześcijan w Koryncie, gdzie Kościół był rozdarty wewnętrzną niezgodą. Tamtejsi wierni odmówili swoim pasterzom posłuszeństwa; ci więc odwołali się do papieża. Dokument ten jest zatem świadectwem znaczenia biskupa rzymskiego w I wieku, który był pierwszym wśród biskupów i prezbiterów. List wyróżnia się pięknym stylem i jest bezcennym dokumentem jako jeden z najstarszych pomników literatury chrześcijańskiej, poapostolskiej. Paweł w Liście do Filipian (Flp 4, 3) wspomina o Klemensie – nie wiadomo jednak, czy mowa o tym samym człowieku. Tradycja chrześcijańska podaje, że Klemens poniósł męczeńską śmierć w 97 lub 101 r. Prawdopodobnie został wygnany z Rzymu do Chersonezu Taurydzkiego (dzisiejszy Krym), gdzie w kopalniach wśród ok. 2000 chrześcijan-skazańców głosił naukę Chrystusową, za co został skazany przez cesarza na śmierć i wrzucony do Morza Czarnego z kotwicą u szyi. W 868 r. św. Cyryl w czasie pobytu w tamtych stronach miał odnaleźć relikwie św. Klemensa I i przywieźć je do Rzymu, gdzie zostały przyjęte z najwyższymi honorami przez papieża Hadriana II i złożone w bazylice S. Clemente. Imię św. Klemensa wymieniane jest w Kanonie Rzymskim. Klemens jest patronem narodów słowiańskich, a także dzieci, górników, kamieniarzy, kapeluszników i marynarzy.


Rok św. Franciszka z Asyżu


Kazanie do ptaków i posłuszeństwo stworzeń cz. II

Albowiem pewnego dnia święty Franciszek przybył do grodu zwanego Alviano, aby głosić słowo Boże. Wstąpił na podwyższone miejsce, widoczny dla wszystkich, i poprosił o milczenie. Wszyscy uciszyli się i stali ze czcią, ale wiele jaskółek budowało w tym miejscu gniazda, świergotając i hałasując tak mocno, że ludzie nie mogli słuchać świętego Franciszka. Dlatego odezwał się do ptasząt, mówiąc: „Siostry moje, jaskółki, już czas, żebym i ja mówił, ponieważ wyście już dosyć mówiły. Słuchajcie słowa Bożego, i bądźcie cicho i spokojnie, aż skończę przepowiadanie”. A ptaszęta, ku zdumieniu i podziwowi wszystkich obecnych, natychmiast zamilkły, i nie ruszały się z tego miejsca, aż skończył kazanie.

Przeto mężowie owi, widząc ten znak, wpadli w wielki podziw, mówiąc: „Ten człowiek naprawdę jest świętym i przyjacielem Najwyższego” I z największą pobożnością usiłowali przynajmniej dotknąć jego szat, chwaląc i wysławiając Boga. Zapewne dziwne to, że nierozumne stworzenia poznawały jego serdeczność względem nich i odczuwały jego słodką miłość.

Kiedy pewnego razu przebywał obok zamku Greccio, pewien brat przyniósł mu żywego zajączka, złapanego w sidła. Święty mąż, ujrzawszy go, wzruszył się litością: „Bracie zajączku, chodź do mnie. Dlaczego dałeś się pochwycić?” Puszczony przez brata, który go trzymał, zaraz uciekł do Świętego i przez nikogo nie przymuszony umieścił się na jego kolanach, jak na najbardziej bezpiecznym miejscu. Kiedy tam nieco odpoczął, święty Ojciec, głaszcząc go z matczyną czułością, puścił go, żeby wolny wrócił do gaju. Ale on, wiele razy zestawiany na ziemię, z powrotem uciekał na kolana Świętego, który wobec tego kazał braciom odnieść go do pobliskiego lasu.

Coś podobnego zdarzyło się, kiedy był na wyspie na jeziorze koło Perugii, z pewnym królikiem, zwierzęciem bardzo płochliwym.

 Tą samą serdecznością kierował się względem ryb. Kiedy miał ku temu sposobność, schwytane żywe ryby wrzucał z powrotem do wody, nakazując im strzec się, by ich znów nie złapano.

Pewnego razu na jeziorze Rieti, kiedy siedział w małej łodzi, blisko portu, pewien pobożny rybak, schwyciwszy wielką rybę, co pospolicie zwie się tinca, ofiarował mu ją. On przyjął ją radośnie i dobrotliwie, nazwał ją bratnim imieniem, wsadził do wody poza łodzią, i pobożnie sławił imię Pańskie. Podczas gdy się modlił, ryba igrała w wodzie koło łódki i nie odpływała z tego miejsca, w którym ją umieścił, aż święty Boży po skończeniu modlitwy udzielił jej pozwolenia na odejście.

Tak to chwalebny ojciec Franciszek, krocząc drogą posłuszeństwa i doskonale przyjmując jarzmo uległości Bogu, stał się wobec Boga wielce godny posłuszeństwa ze strony stworzeń. Bo również i woda zmieniła mu się w wino, kiedy swego czasu ciężko chorował w pustelni świętego Urbana. Skosztowawszy go, bardzo łatwo wyzdrowiał, a wszyscy uwierzyli, że zaszedł tu cud boski, jakoż i był.

Prawdziwie to święty, którego aż tak słuchają stworzenia i na którego skinienie elementy przyrody aż tak przemieniają się, że mogą służyć do innego użytku.

Tomasz z Celano


1 grudnia 2025 roku w Kościele w Polsce rozpoczął się nowy rok duszpasterski pod hasłem „Uczniowie-misjonarze”.
Pragniemy w tym czasie na nowo odkrywać, że każdy ochrzczony jest jednocześnie uczniem Jezusa i posłanym przez Niego misjonarzem. Bycie uczniem oznacza słuchanie Mistrza, wzrastanie w Jego szkole, życie modlitwą i sakramentami. Bycie misjonarzem oznacza dzielenie się otrzymanym darem wiary tam, gdzie zostaliśmy postawieni.
W kolejnych miesiącach roku zaprosimy Was do duchowej drogi „ucznia-misjonarza”. Najpierw będziemy zatrzymywać się przy Jezusie, naszym Mistrzu, ucząc się, co znaczy być Jego uczniem. Potem odkryjemy biblijne świadectwa powołania, nauczymy się słuchać Słowa i wchodzić w modlitwę. Zatrzymamy się przy Eucharystii, źródle misyjnej mocy. W drugiej części roku podejmiemy temat odpoczynku, życia we wspólnocie, roli rodziny, a na koniec misyjnego posłania do świata i budowania Królestwa Bożego w codzienności.
Niech ten rok stanie się dla nas wszystkich przestrzenią odnowy misyjnego zapału.
PROSZĘ „KLIKNĄĆ” WYBRANY TEMAT:

LISTOPAD / GRUDZIEŃ 2025 – W szkole Jezusa

30.11.2025 – Jezus naszym Mistrzem

07.12.2025 – Uczeń Jezusa, czyli kto…

14.12.2025 – Czego można nauczyć się w szkole Jezusa

21.12.25 – Formacja we wspólnocie Kościoła

28.12.25 – Zadania uczniów Jezusa

STYCZEŃ 2026 – Powołani…

04.01.26 – Zacheusz

11.01.26 – Szaweł

18.01.26 – Moje spotkanie z Jezusem – chrzest

25.01.26 – Moje powołanie w Kościele

LUTY 2026 – Uczeń słucha Jezusa

01.02.26 – Usłyszeć Słowo

08.02.26 – Słowo Boże skierowane do mnie

15.02.26 – Dlaczego warto czytać Pismo Święte

22.02.26 – Jak czytać Pismo Święte

MARZEC 2026 – Naucz nas się modlić

01.03.26 – Uczeń Jezusa człowiekiem modlitwy

08.03.26 – Ojcze, który jesteś w niebie

15.03.26 – Pozdrowienie Anielskie

22.03.26 – Z Maryją poznajemy Jezusa – różaniec

29.03.26 – Uczeń modli się ze wspólnotą Kocioła – liturgia godzin

KWIECIEŃ 2026 – Daję się Wam

05.04.26 – Ostatnia Wieczerza

12.04.26 – Uczniowie gromadzą się na łamaniu chleba

19.04.26 – Pokarm na drogę

26.04.26 – Eucharystia szkołą miłości

MAJ 2026 – Pogłębianie więzi z Mistrzem

03.05.26 – Mieć czas dla Boga

10.05.26 – Adorować Mistrza

17.05.26 – Medytacja chrześcijańska

24.05.26 – Skarbiec Kościoła

31.05.26 – Zawierzyć siebie Bogu

CZERWIEC 2026 – Jezus uzdrawia

07.06.26 – Wstał, wziął swoje łoże i wyszedł…

14.06.26 – Doświadczyć bliskości Boga

21.06.26 – By lepiej słuchać Mistrza – kierownik duchowy

28.06.26 – Moja odpowiedź na miłość Boga – codzienny rachumek sumienia

LIPIEC 2026 – Odpocznijcie nieco

05.07.26 – Konieczność odpoczynku

12.07.26 – Duchowe sanatorium – rekolekcje

19.07.26 – Na miarę potrzeb – różnorodność rekolekcji

26.07.26 – Milczące wsłuchiwanie się w Mistrza

SIERPIEŃ 2026 – We wspólnotach dla wspólnoty Kościoła

02.08.26 – Wspólnota uczniów Jezusa

09.08.26 – Jezus powołuje do wspólnoty

16.08.26 – Trzeci zakon – co to takiego…

23.08.26 – Aby służyć innym

30.08.26 – Świeccy towarzysze drogi do Boga

WRZESIEŃ 2026 – Rodzina pierwszą szkołą Jezusa

06.09.26 – Dzieciństwo Jezusa

13.09.26 – Kochać, czyli mieć czas

20.09.26 – Rodzice – świadkowie wiary

27.09.26 – Formacja w rodzinie

PAŹDZIERNIK 2026 – Idźcie na cały świat

04.10.26 – Głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu

11.10.26 – Duch Święty towarzyszy nam w drodze

18.10.26 – Uczeń bierze odpowiedzialność za zbawienie najbliższych

25.10.26 – Posłani do tych, którzy się źle mają

LISTOPAD 2026 – Budowanie Królestwa Bożego na ziemi

01.11.26 – Troska o wspólny dom

08.11.26 – Zaangażowanie w obronę życia i praw człowieka

15.11.26 – Działania na rzecz sprawiedliwości i pokoju

22.11.26 – W dialogu z innymi kulturami


Tutaj możesz posłuchać piosenek religijnych: