Aktualności

XV Niedziela Zwykła – Rok B, 14 lipca 2024 r.


EWANGELIA Z XV NIEDZIELI ZWYKŁEJ, ROK B

Rozesłanie Dwunastu

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».
I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».
Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

Oto słowo Pańskie.

Mk 6, 7-13

Komentarz do Ewangelii 

Świadkowie Ewangelii

Pan Jezus posyła swoich uczniów, aby wzywali do nawrócenia, a na drogę wyposaża ich w wyjątkowe dary: władzę nad duchami nieczystymi oraz moc uzdrawiania chorych. Uzdrowienia ducha i ciała są znakami, które potwierdzają moc i wagę słowa, jakie głoszą. Uczniowie mają zachować postawę ubóstwa, rzeczy materialne nie mogą stanowić dla nich balastu i przeszkadzać w swobodnym głoszeniu Dobrej Nowiny. Ten, kto głosi Ewangelię, musi być wolny wewnętrznie, to znaczy czysty, i powinien pozostać wolny zewnętrznie, czyli ubogi, zdany na opatrzność Ojca, ufający mocy słowa, które głosi. W czasie, gdy Jezus chodził po ziemi, ważny był także święty pośpiech. Czas Jego publicznej działalności był bardzo krótki, a do przekazania było bardzo wiele. Dlatego uczniowie musieli poświęcić się dziełu ewangelizacji z tak wielkim zaangażowaniem.

Panie Jezu, aby stać się wiarygodnym świadkiem Twojej Ewangelii we współczesnym świecie, muszę mieć wolne serce. Proszę Cię o łaskę pełnej wolności, która pozwoli mi bez lęku przed światem głosić Twoją miłość. Amen.

Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2024, o. Andrzej Kiejza OFMCap, Edycja Świętego Pawła


Patron tygodnia –  17 lipca

św. Aleksy

Według syryjskiego tekstu z V wieku, Aleksy był Rzymianinem z bardzo zamożnej rodziny rzymskich patrycjuszów: Eufemiusza i Agle. W dniu swego ślubu potajemnie opuścił dom i udał się z pielgrzymką do Ziemi Świętej. W Edessie miał być żebrakiem. Żył tam z jałmużny. Budował wszystkich niezwykłą pobożnością. Dzielił się z ubogimi wszystkim, co mu tylko zbywało. Tuż przed śmiercią wyjawił, kim jest.

Następnie powrócił do Rzymu, gdzie, nierozpoznany, przeżył 17 lat w maleńkiej celi pod schodami rodzinnego domu. Życie spędził na modlitwie i nawiedzaniu sanktuariów rzymskich. Po śmierci znaleziono w jego ręku kartkę z opisem życia. Według legendy jego śmierć miały zwiastować dzwony wszystkich świątyń Wiecznego Miasta. W pogrzebie miał wziąć udział sam papież i cały Rzym. W jego życiorysie przemieszana jest tradycja z legendą.

W średniowieczu św. Aleksy był bardzo popularną postacią w Europie i Północnej Afryce. Patron licznych zakonów, a także ubogich, pielgrzymów, wędrowców, żebraków. Orędownik podczas trzęsienia ziemi, suszy, złej pogody, w czasie epidemii i plag. Powstały nawet rodziny zakonne pod jego patronatem: bracia aleksjanie, siostry aleksjanki (w. XIV), Kongregacja Sióstr Najświętszego Serca Jezusa i Maryi (w. XIX). Domniemany dom św. Aleksego miał stać w Awentynie. Tam też wystawiono w średniowieczu klasztor benedyktyński i kościół pod wezwaniem św. Aleksego (w. X). Obecna bazylika św. Aleksego pochodzi z w. XVII i należy do najpiękniejszych kościołów rzymskich.

Św. Aleksy był ulubioną postacią w średniowiecznej literaturze i w sztuce scenicznej. Poemat o św. Aleksym jest jednym z najstarszych zabytków języka we Francji. Pojawia się również wcześnie m. in. w tekstach niemieckich i polskich – „Legenda o św. Aleksym” (XV w.). W Polsce święty Aleksy odbierał szczególną cześć w Tumie pod Łęczycą oraz w Płocku.


Z nauczania pasterzy diecezji opolskiej

Wierzę w Kościół – katechezy o Domu Bożym dla nas cz. 86.

Różnicując stany w Kościele, Ojcowie Soboru Watykańskiego II stwierdzają: „Zakonnicy przez swój sposób życia dają wspaniałe i zaszczytne świadectwo, że świat nie może przemienić się i ofiarować Bogu bez ducha ewangelicznych błogosławieństw” (KK 31). Stan, który tworzą, zwany stanem życia konsekrowanego, oznacza wiernych, którzy w sposób szczególny poświęcają się Bogu. Nie jest on „(…) czymś pośrednim pomiędzy stanem duchownym i świeckim, lecz z jednego i drugiego Bóg powołuje niektórych wiernych, aby korzystali w życiu Kościoła ze szczególnego daru i byli, każdy na swój sposób, pomocni w jego zbawczym posłannictwie” (KK 43).

Chodzi o dar Chrystusowego stylu życia w ubóstwie, posłuszeństwie i czystości, który nasz Zbawiciel przekazał w dziedzictwie Kościołowi, a który jest bardzo pomocny w realizacji Królestwa Bożego na ziemi. Osoby, które są powołane do życia tzw. darem rad ewangelicznych i nim starają się żyć, stają się żywymi znakami Królestwa Bożego w świecie, ponieważ kształtują egzystencję chrześcijańską w myśl wezwania św. Pawła z Listu do Kolosan: „Jeśliście razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemni. Umarliście bowiem i wasze życie ukryte jest z Chrystusem w Bogu” (3,1–4). W takiej perspektywie nietrudno zauważyć, że stan zakonny nie jest bynajmniej owocem ludzkiej inicjatywy. U jego źródeł jest Boskie powołanie i dar. Dlatego w rzeczy samej stan zakonny jest „(…) darem, który Kościół otrzymuje od swojego Pana i który ofiaruje jako trwały stan życia osobie powołanej przez Boga w profesji rad ewangelicznych” (KKK 926). Wskutek przyjęcia daru i życia nim przez tak licznych wiernych „(…) charakterystyczne przymioty Jezusa – dziewictwo, ubóstwo, posłuszeństwo – stają się w pewien swoisty i trwały sposób ‘widzialne’ w świecie, a spojrzenie wiernych zwraca się ku tajemnicy Królestwa Bożego” (Vita consecrata, nr 1).

bp Andrzej Czaja


Program duszpasterski – materiały dla rodzin

3 grudnia 2023 roku w Kościele w Polsce rozpoczyna się nowy rok duszpasterski pod hasłem „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”.

W tym roku chcemy bliżej przyjrzeć się różnym powołaniom w Kościele, doświadczyć tego, że wszyscy jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni, że dzięki naszej różnorodności możemy się uzupełniać i wzajemnie sobie służyć tym, co każdy z nas otrzymał. Ufamy, że dzięki proponowanym materiałom każdy z nas na nowo odkryje swoje powołanie i charyzmaty, wyraźniej zobaczy jakie zadania i funkcje w Kościele wyznaczył Pan Bóg każdemu z nas. Odkryjemy swoją niepowtarzalność, a jednocześnie niezbędność w Bożym planie zbawienia.
„Materiały dla rodzin” Programu Duszpasterskiego Komisji Duszpasterstwa KEP są formą katechezy, przeznaczonej do indywidualnej/rodzinnej formacji świeckich. Rozważania przygotowane są na każdą niedzielę roku, zaś miesiące wyznaczają kolejne tematy rozważań.
Każda katecheza mieści się na jednej stronie i składa się z trzech części:

1) nauczania Kościoła – w tym roku fragmenty w dużej mierze pochodzą z dokumentów Soboru Watykańskiego II;

2) katechezy na dany temat;

3) zdań proponowanych dla rodzin, które mają poszerzyć prezentowany temat lub są propozycją praktycznego zastosowania przedstawionych treści.
Zapraszamy do aktywnej realizacji Programu Duszpasterskiego: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła”.

ZAPRASZAMY DO ZAPOZNANIA SIĘ Z PRZYGOTOWANYMI MATERIAŁAMI KLIKAJĄC W PONIŻSZE PLIKI:

grudzień 2023 – Kościół jest Wspólnotą

03.12.2023 – Skąd wziął się Kościół

10.12.2023 – Trójca Święta źródłem i wzorem dla Kościoła

17.12.2023 – Idziemy wspólnie. Duch Święty działa w Kościele

24.12.2023 – Katolik na miarę XXI wieku

31.12.2023 – Aby wybierać mądrze… O rozeznawaniu w Kościele

styczeń 2024 – Przez chrzest wchodzę do Kościoła

07.01.2024 – Przez chrzest staję się Dzieckiem Boga

14.01.2024 – Jestem znakiem dla świata. Tożsamość chrześcijanina

21.01.2024 – Moje przywileje wynikające z chrztu

28.01.2024 – Moje obowiązki wynikające z chrztu

luty 2024 – Włączam się w życie Boże

04.02.2024 – Piszę do Ciebie list…

11.02.2024 – Źródło życia w radości

18.02.2024 – Listwa zasilająca

25.02.2024 – Kto jest właścicielem tego ogrodu

marzec 2024 – Rok Liturgiczny buduje wspólnotę

03.03.2024 – Adwent

10.03.2024 – Boże Narodzenie

17.03.2024 – Wielki Post

24.03.2024 – Wielkanoc

31.03.2024 – Czas w ciągu roku

kwiecień 2024 – Kapłani we wspólnocie Kościoła

07.04.2024 – Upodobnienie się do Chrystusa w miłości pasterskiej

14.04.2024 – Głoszenie Słowa Bożego i sprawowanie sakramentów

21.04.2024 – Przynależność do Kościoła lokalnego

28.04.2024 – Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za powołania

maj 2024 – Zakony i osoby konsekrowane we wspólnocie Kościoła

05.05.2024 – Kim są osoby konsekrowane

12.05.2024 – Różnorodność charyzmatów zakonnych

19.05.2024 – Osoby konsekrowane w służbie Kościoła

26.05.2024 – Życie konsekrowane znakiem dla świata

czerwiec – Osoby świeckie we wspólnocie Kościoła

02.06.2024 – Kim są świeccy

09.06.2024 Odkrywam swoje powołanie i misję w Kościele

16.06.2024 – Żyję Ewangelią, służąc człowiekowi i społeczeństwu

23.06.2024 – Głoszę Ewangelię

30.06.2024 – Komplementarność powołań w Kościele

lipiec – Zadania małżonków: tworzenie wspólnoty osób

07.07.2024 – Miłość fundamentem małżeństwa i rodziny

14.07.2024 – Sakramentalność małżeństwa

21.07.2024 – Kobieta i mężczyzna – różnić się jest OK


 

Tu możesz posłuchać piosenki religijne: