I Niedziela Wielkiego Postu, Rok A – 22 luty 2026
EWANGELIA Z I NIEDZIELI WIELKIEGO POSTU, ROK A
Jezus przez czterdzieści dni pości i jest kuszony
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód.
Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem».
Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”».
Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”».
Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”».
Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon».
Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”».
Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.
Oto słowo Pańskie.
Mt 4, 1-11
Komentarz do Ewangelii
Co jest potrzebne do życia?
Słowo Boga nieustannie nas prowadzi, inspiruje, wycisza, pociesza i ostrzega. Ono nie ustannie nas nasyca, w nim bowiem ukryte są odpowiedzi na wszystkie nasze pytania. Demon o tym wie i dlatego zrobi wszystko, aby przeszkodzić nam w rozważaniu słowa Boga. W tym celu może kusić nas w bardzo podstępny sposób, na przykład przywołując fragmenty Biblii nie po to, abyśmy pełnili wolę Boga, ale abyśmy ulegli podszeptom szatana. Skoro w taki sposób wystawił na próbę Jezusa, to i my musimy być gotowi na taki rodzaj kuszenia.
Jezu! Podziwiam Cię, jak dzielnie odpierałeś zakusy demona nawet wtedy, kiedy kusił Cię słowem Bożym. Udzieli mi łaski, aby miłość do słowa Bożego każdego dnia rosła we mnie coraz bardziej.
Rozważanie zaczerpnięte z Ewangelia 2026, ks. Jerzy Jastrzębski, Edycja Świętego Pawła
Patron tygodnia – 23 luty
św. Polikarp, biskup i męczennik
Polikarp należy do Ojców Apostolskich. Mianem tym od XVII w. określa się świętych pisarzy kościelnych, którzy żyli jeszcze w czasach apostolskich i przekazali nam pewne treści pochodzące od Apostołów. Według św. Ireneusza (+ 202), Polikarp był uczniem św. Jana Ewangelisty. Tertulian i św. Hieronim przekazali nam informację, że św. Jan Apostoł ustanowił swojego ucznia, Polikarpa, biskupem w Smyrnie (dzisiejszy Izmir), w Małej Azji. Około roku 107 św. Ignacy z Antiochii napisał piękny list do Polikarpa, kiedy był wieziony okrętem do Rzymu, by tam ponieść śmierć męczeńską, i zatrzymał się w Troadzie. W liście tym Ignacy oddaje Polikarpowi najwyższe pochwały, kiedy go nazywa dobrym pasterzem, niezłomnym w wierze i mężnym atletą Chrystusa. Takim przedstawiają go wszystkie świadectwa. Wiemy, że ok. 155 r. Polikarp przybył do Rzymu, by z papieżem Anicetem prowadzić rozmowy ustalające termin obchodzenia Wielkanocy. Świadczy to o wysokiej pozycji biskupa Smyrny. Według relacji pierwszego historyka Kościoła, Euzebiusza z Cezarei Palestyńskiej, Polikarp miał rządzić Kościołem w Smyrnie przez około 60 lat i ukoronować życie śmiercią męczeńską. Miał ponad 86 lat, kiedy oskarżono go o lekceważenie pogańskiej religii i jej obrzędów, jak też zwyczajów. Oskarżono go przed namiestnikiem (prokonsulem) rzymskim, Stacjuszem Kodratosem. Na oskarżenia Polikarp odpowiedział: „Osiemdziesiąt sześć lat służę Chrystusowi, nigdy nie wyrządził mi krzywdy, jakżebym mógł bluźnić memu Królowi i Zbawcy?” Kiedy zaś sędzia groził Świętemu, że go każe spalić żywcem, Polikarp odparł: „Ogniem grozisz, który płonie przez chwilę i wkrótce zgaśnie, bo nie znasz ognia sądu, który przyjdzie, i kary wiecznej”. Stacjusz skazał Polikarpa na śmierć przez spalenie na stosie. Gdy zaś płomienie nie chciały się imać męczennika, zginął od pchnięcia puginałem. Działo się to na stadionie w Smyrnie 22 lutego, najprawdopodobniej w 156 r., choć podaje się okres pomiędzy rokiem 155 a 169. Polikarp pozostawił po sobie cenny list do Filipian – świadectwo tradycji apostolskiej.
Z nauczania pasterzy diecezji opolskiej
Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 24.
6. Przebaczenie i pojednanie
Bardzo znamienne są także słowa prymasa tysiąclecia, błogosławionego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, który – jak wspomina arcybiskup Nosoll – 3 maja 1966 roku podczas uroczystości milenijnych na Jasnej Górze, wobec prawie milionowej rzeszy słuchaczy, powiedział: „Musimy się zdecydować jako chrześcijanie. I dlatego muszę się was zapytać, jako wasz prymas: przebaczamy czy nie przebaczamy?”. Nastała wtedy minutowa, okrutna cisza… „Proszę sobie to wyobrazić – mówił Arcybiskup – Prymas się na to zdobył. Mógł ktoś przecież krzyknąć: «Nie przebaczamy!». Ale trwała cisza. I w końcu padło «Przebaczamy!»” (M. Czerska KAI 2020).
Niedościgły, doskonały w przebaczeniu jest oczywiście sam Pan Bóg. Naród wybrany ciągle zdradzał, zawodził, a wobec tak wielu niewierności, które okazywał Bogu, Pan darzył go miłosierdziem. Tak jest też w naszym życiu. Ile razy już zawiedliśmy Pana Boga i ciągle, mimo obietnic, zdradzamy, okazujemy niewierność, a Pan nam przebacza. Życie Jezusa oznacza właśnie przebaczenie, którego nie skąpił nikomu, które okazywał wszystkim napotkanym ludziom. Także w dniach Paschy Jezus daje nam niesamowity przykład przebaczenia. Wspomnijmy choćby zdradę Piotra: kogut nie zapiał, a on trzy razy zaparł się Jezusa, choć wcześniej deklarował, że „choćby wszyscy zwątpili” (Mt 26, 33), ale nie on. Ewangelista Łukasz zanotował: „A Pan obrócił się i spojrzał na Piotra” (Łk 22, 61) z miłością. A gdy już konał na krzyżu, wcześniej okrutnie traktowany, wyszydzony, zmaltretowany, mówi do Ojca, modli się słowami: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23, 34). Jezus również wspaniałomyślnie przebaczył Szawłowi, który był nie tylko chrześcijan, ale Jego prześladowcą, Jezus wyraźnie dał mu to do zrozumienia, mówiąc: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?” (Dz 9, 4). Mnie, obecnego w chrześcijanach. To przebaczenie, którym ogarnął Szawła, sprawiło, że stał się nowym człowiekiem. Można powiedzieć, że Jezus w ten sposób objawia nam sakramentalną moc przebaczenia, z której korzystamy przystępując do sakramentu pokuty i pojednania. Od konfesjonału odchodzimy na nowo stworzeni, ubogaceni na powrót łaską uświęcającą i znowu jesteśmy w zażyłej relacji z Bogiem. Jakaż to moc, niesamowita moc Bożego przebaczenia! A przychodzi ona do nas w znaku krzyża. Spowiednik, kończąc słowa rozgrzeszenia, czyni nad nami znak krzyża.
bp Andrzej Czaja
Pragniemy w tym czasie na nowo odkrywać, że każdy ochrzczony jest jednocześnie uczniem Jezusa i posłanym przez Niego misjonarzem. Bycie uczniem oznacza słuchanie Mistrza, wzrastanie w Jego szkole, życie modlitwą i sakramentami. Bycie misjonarzem oznacza dzielenie się otrzymanym darem wiary tam, gdzie zostaliśmy postawieni.
W kolejnych miesiącach roku zaprosimy Was do duchowej drogi „ucznia-misjonarza”. Najpierw będziemy zatrzymywać się przy Jezusie, naszym Mistrzu, ucząc się, co znaczy być Jego uczniem. Potem odkryjemy biblijne świadectwa powołania, nauczymy się słuchać Słowa i wchodzić w modlitwę. Zatrzymamy się przy Eucharystii, źródle misyjnej mocy. W drugiej części roku podejmiemy temat odpoczynku, życia we wspólnocie, roli rodziny, a na koniec misyjnego posłania do świata i budowania Królestwa Bożego w codzienności.
Niech ten rok stanie się dla nas wszystkich przestrzenią odnowy misyjnego zapału.
LISTOPAD / GRUDZIEŃ 2025 – W szkole Jezusa
30.11.2025 – Jezus naszym Mistrzem
07.12.2025 – Uczeń Jezusa, czyli kto…
14.12.2025 – Czego można nauczyć się w szkole Jezusa
21.12.25 – Formacja we wspólnocie Kościoła
28.12.25 – Zadania uczniów Jezusa
STYCZEŃ 2026 – Powołani…
18.01.26 – Moje spotkanie z Jezusem – chrzest
25.01.26 – Moje powołanie w Kościele
LUTY 2026 – Uczeń słucha Jezusa
08.02.26 – Słowo Boże skierowane do mnie
15.02.26 – Dlaczego warto czytać Pismo Święte
22.02.26 – Jak czytać Pismo Święte
MARZEC 2026 – Naucz nas się modlić
01.03.26 – Uczeń Jezusa człowiekiem modlitwy
Tu możesz posłuchać piosenki religijne: